เนื่องจากการ์ตูนดองเค็มไปแล้ว ก็เลยเอานิยายแนวyuriมาแปะไว้ก่อนเผื่อมีเหยื่อ เอ้ย คนหลงเข้ามาอ่านนะจ๊า
*ถ้าใครอยากลองอ่านการ์ตูนก็ Catagory-manga-yuri1,2 นะจ๊า แต่ดองไม่มีกำหนด แล้วบางรูปก็หายไปแล้วด้วยจิ -*-
ชมรมลับลับขจัดทอมเจ้าชู้ : จุดเริ่มต้น
"ชั้นเกลียดทอมเจ้าชู้ที่สุดในโลก..เพราะฉะนั้นชั้นจะทำทุกอย่างให้คนพวกนี้ได้เจ็บปวดมากที่สุด..ให้สาสมกับที่พวกเขาทำไว้"
..
...
....
"พี่ว่านคะ ได้มาแล้วคะ!!" เสียงใสที่แสดงถึงความตื่นเต้นของรุ่นน้องทำให้ต้นว่านต้องหันกลับไปมองอย่างฉับพลัน ซองเอกสารสีน้ำตาลถูกยื่นมาให้สาวสวยอย่างรีบร้อน
ว่านรับมาเปิดซองออกดู ภายในมีรูปถ่าย 7-8ใบ เธอยิ้มน้อยๆ พร้อมกับลูบหัวรุ่นน้องอย่างแผ่วเบา
"ถ่ายออกมาได้สวยมากเลยนะนา แบบนี้พรุ่งนี้เราคงมีหนังสือพิมพ์ให้อ่านกันทั่วมหาลัยแน่" นายิ้มอย่างดีใจที่ได้รับคำชมจากรุ่นพี่ที่ตนเคารพนับถือ
"คราวนี้เพลย์บอยโดนถอดเขี้ยวเล็บแน่ๆเลยค่ะพี่ว่าน"
"หึหึ นั่นสินะพี่ก็รอให้ถึงพรุ่งนี้แทบไม่ไหวเลย อยากเจ้าชู้ดีนัก สมน้ำหน้า"
............................................................................................................
บรรยากาศยามเช้าของวันธรรมดาที่แสนจะน่าเบื่อ ร่างในผ้าห่มหนาขยับตัวไปมาเล็กน้อยเพื่อให้ได้ที่ เพราะตลอดเวลาหนึ่งชั่วโมงที่ผ่านมา มือบางเอื้อมไปกดลงบนปุ่มนาฬิกาปลุกที่ตั้งปลุกซ้ำๆกันหลายทีแล้ว
"กริ๊ ง ง ง ...ง" เสียงดังรบกวนโสตประสาทดังขึ้นที่โทรศัพท์ข้างหัวเตียง คนบนเตียงที่มีผมดำกระเซิงนอนฟังเสียงดังดังสักพักจึงตัดสินใจเอื้อมมือไปหยุดเสียงน่ารำคาญนั่นซะ
"....ฮัลโหล" น้ำเสียงขุ่นๆ บ่งบอกอารมณ์ของเจ้าของโทรศัพท์เป็นอย่างดี แน่ละเขาเพิ่งได้นอนตอนตีสอง เนื่องจากรายงานที่เข้ามามากมายก่อนจะถึงการสอบปลายภาค
"ไอ้ซิน!แกยังไม่ตื่นอีกหรอวะ นี่มันจะเจ็ดโมงแล้วนะว้อย" เจ้าของชื่อขมวดคิ้วเล็กน้อย
"ไอ้เอ๋นี่แกทำตัวเป็นนาฬิกาปลุกตั้งแต่เมื่อไรวะ มหาลัยเดินไปสิบนาทีก็ถึง..อย่าบอกนะว่าแกโทรมาปลุกตูด้วยเรื่องแค่นี้"
เอ๋รู้สึกถึงน้ำเสียงชวนสยองจากปลายสาย จึงรีบชิงพูดก่อน "ก็มีเรื่องใหญ่นะสิวะ ไม่งั้นใครจะกล้าโทรมาปลุกแก"
"เรื่องอะไร?"
"ไอ้นิดแย่แล้วแก มีหนังสือพิมพ์แบบนั้นออกมาอีกแล้ว แกรีบมาดูที่มหาลัยดีกว่า"
"เออๆ เด๋วตูจะรีบไป" ซินลุกขึ้นมานั่ง ส่ายหัวไปมาให้หายมึนก่อนที่จะหยิบแว่นขึ้นมาสวมและขยับให้เข้าที่
"อีกแล้วหรอ ใครนะที่มันทำเรื่องแบบนี้" เขาพึมพัมกับตัวเองก่อนที่จะลุกขึ้นเข้าห้องน้ำไป
............................................................................................................
ในยามเช้าที่มหาวิทยาลัยผู้คนเดินกันพลุกพล่านและส่งเสียงคุยกันเจี๊ยวจ้าวไปหมด และที่ส่งเสียงดังไม่แพ้กลุ่มไหนๆ ในโรงอาหารคือกลุ่มเพื่อนสาวหล่อของเขานี่เอง ร่างสูงเดินก้าวเข้าไปหากลุ่มเพื่อนๆที่กำลังกวักมือเรียก
"ไอ้ซินมาพอดี แกมาดูนี่ดิ" เอ๋ชี้ไปที่บอร์ดคณะ แต่เท่าที่เขาผ่านเข้ามาจากประตูมหาลัย ทุกบอร์ดก็มีหนังสือพิมพ์แบบนี้ติดหมดทุกบอร์ดอยู่แล้ว
ซินเดินเข้าไปมองใกล้ๆ ก่อนที่จะฉุนกึกฉีกหนังสือพิมพ์ออกมาจากบอร์ด
"ใครมันทำแบบนี้วะ" เจ้าของนัยน์ตาสีดำสนิทขยำหนังสือพิมพ์แล้วโยนทิ้งขยะอย่างไม่ไยดี "แล้วไอ้นิดเป็นไงบ้าง"
เอ๋นั่งส่ายหัวแล้วทำหน้าสยดสยอง "จะเป็นไงละแก เมียหลวงเมียน้อยกิ๊กมารุมตบมันตั้งแต่เช้าแล้ว หนีเตลิดเปิดเปิงออกไปจากมหาลัยแทบไม่ทัน"
"เออ ตูก็ว่าน่าจะเป็นแบบนั้น ถ้ามันไม่โดนก็แปลกแล้ว หนังสือพิมพ์แมงเล่นลงซะแบบนั้น"
แฉเบื้องหลังคลาสโนว่าประจำคณะนิติศาสตร์
สวัสดีค่าาาา มาพบกันอีกฉบับแล้ววว ตามคำเรียกร้องงงง วันนี้เจ๊มีอะไรจะมาบอกด้วยละค่าาา หลายคนที่ขอมาและน้องๆทั้งหลายคงจะรู้จักทอมบอยรูปหล่อผู้มีตัวย่อนำหน้าว่า น. กันอยู่แล้วนะคะ
แล้วรู้รึเปล่าเอ่ย ว่ากิจวัตรประจำวันของเขาทำอะไรกันบ้างงง เจ๊จะแฉ เอ้ย จะพาไปดูค่า
(รูปที่ 1 เป็นรูปนิดกับผู้หญิงยืนกอดกันหน้าบ้าน) 6.00 น. เพิ่งกลับมาจากบ้านของนส.ป. ที่ไปเที่ยวกันเมื่อคืนค่าาา จากนั้นเขาก็อาบน้ำแต่งตัวไปรับแฟนสาว
(รูปที่ 2 นิดกับแฟนสาวกำลังนั่งรถไปมหาลัย)จากนั้นทั้งสองก็แยกย้ายกันไปเรียน แต่บังเอิญวันนั้นคุณแฟนสาวมีเรียนบ่ายด้วย นายน.ก็เลยพานส.ข ไปทานข้าวเที่ยงค่าา
(รูปที่ 3 นิดกับนส.ข ป้อนอาหารกันที่ร้านอาหารแห่งหนึ่ง รูปที่ 4 นิดหอมแก้มนส.ข)กุ๊กกิ๊กสมกับเป็นคลาสโนว่าจริงๆนะค๊าา จากนั้นนายน.ก็กลับไปรอรับแฟนสาวกลับบ้านค่าา แต่อ๊ะ อ๊ะ ยังไม่จบ ยังมีภาคดึกอีกจ้าาา
(รูปที่ 5 นิดเดินจูงมือกับเด็กม.ปลาย)จากนั้นเขาก็พาเด็กม.ปลายไปดูหนังรอบดึกค่าาา แหมน่าอิจฉาจังคนอะไรเสน่ห์แรงจริงๆ (รูปที่ 6 นิดจูบกับเด็กม.ปลาย)อ๊ะนั่นๆ แสนจะโรแมนติกเจ๊ละอยากจูบกับแฟนแบบนี้มั้งจังน๊า าา
(รูปที่ 7 นิดยืนคุยกับแฟนสาวที่หน้าบ้าน)แต่พอกลับมาบ้านตัวเองดันเจอแฟนสาวยืนอยู่หน้าบ้านนะซี่ พ่อคลาสโนว่าจะทำยังไงนะ อะอะ เจ๊ได้ยินแว่วๆว่าไปทำรายงานบ้านเพื่อนมา แหมม พ่อปลาไหลร้ายจริงๆ (รูปที่ 8 นิดกอดเอาใจแฟนเต็มที่)
ฮิฮิ คราวนี้ก็รู้กันหมดแล้วสิเนี่ย ว่าเขาไปทำอะไรมาบ้าง ว๊าแย่จัง แย่แน่ๆเลยคราวนี้นะพ่อรูปหล่อ เอ้า คนต่อไปจะเป็นใครกันน๊า าา ใครอยากให้เจ๊ติดตามเรื่องของใครอีกก็เสนอมาได้เลยนะจ๊ะ
E-mail :clublublub@hotmail.com รักทุกคนนะจุ๊บๆ ......ชมรมลับลับขจัดทอมเจ้าชู้
* รูปผู้หญิงทุกคนถูกเซนเซอร์หน้าไว้ยกเว้นนิด
"กูว่ามันเกินไปวะ ถึงไอนิดมันจะเจ้าชู้จริงแต่แมงเล่นแบบนี้กูว่าแรงไปนะ รับไม่ได้วะ" เอ๋ขยี้ศรีษะอย่างหงุดหงิด
"...ตูต้องรู้ให้ได้เลยว่าใครทำ" ซินตอบเสียงเครียดไม่แพ้กัน เขายืนกอดอกอย่างใช้ความคิดปล่อยไว้แบบนี้คงจะไม่ดีแน่ๆ "....คงต้องลงมือทำอะไรสักอย่างแล้ว"
............................................................................................................
"เจ๋ง!!" เสียงหัวเราะคิกคักครื้นเครง ดังมาจากห้องชมรมแห่งหนึ่ง ฟังดูแล้วคนในนี้คงไม่ต่ำกว่ายี่สิบคน
"เห็นหน้าพี่นิดเมื่อเช้ามั้ย จูนสะใจมากๆเลย"จูนดี้สาวหน้าใสหัวเราะคิกคัก
"ดีแล้วคนแบบนั้นเจอซะมั่ง เจ้าชู้ดีนักนี่แบบนี้ค่อยหายแค้นหน่อย" ฝนชนแก้วกับจูนที่หัวเราะอย่างสะใจ
"เห็นพวกเธอสบายใจพี่ก็ดีใจด้วยนะ ฮิฮิ"ทุกคนหันไปมองที่ต้นเสียงที่ขึ้นชื่อว่าเป็นประธานของชมรมลับลับเลยก็ว่าได้ สาวสวยที่ตอนนี้ยิ้มให้รุ่นน้องอย่างอบอุ่น
"ขอบคุณพี่ว่านมากเลยนะคะ ที่ยอมเหน็ดเหนื่อยเป็นธุระให้พวกเรา" ว่านยิ้มน้อยๆแล้วก็พูดอย่างถ่อมตัว
"เป็นเพราะทุกคนช่วยกันมากกว่านะ ถ้าพี่คนเดียวคงทำไม่ได้แบบนี้หรอก" รุ่นน้องต่างก็มองรุ่นพี่สาวด้วยความเคารพรัก
ใช่แล้วนี่เป็นชมรมลับแห่งนี้จัดตั้งขึ้นมาเพื่อล้างแค้นทอมเจ้าชู้โดยเฉพาะ โดยที่สมาชิกแต่ละคนมีความหลังที่ไม่ดีเกี่ยวกับทอมเจ้าชู้ทั้งนั้น รวมถึงต้นว่าน
เพียงแต่ต่างจากคนอื่นตรงที่เธอไม่เคยมีแฟนเป็นทอมหรือคบกับทอมมาก่อน
"นี่ๆ แล้วรายต่อไปเป็นใครละ?" จูนเดินไปเกาะไหล่เพื่อนสาวที่กำลังเช็คอีเมลอยู่หน้าคอมพิวเตอร์
"อืมม ไม่เกี่ยวกับเรื่องเจ้าชู้นะ แต่มีเสียงเรียกร้องว่าอยากรู้เรื่องของพี่ซิน" ฝนขมวดคิ้วเล็กน้อย เมลเกือบสามสิบฉบับทำให้เธอปวดสายตาน่าดูเหมือนกัน
ที่สำคัญเป็นเนื้อหาที่ได้ใจความเดียวกันว่าอยากรู้เรื่องราวของพี่ซิน หัวหน้าคณะเทคนิคคอมพิวเตอร์....
"จะเอายังไงดีคะ พี่ว่าน?" ฝนหันมาถามต้นว่านที่ยืนอยู่ไม่ไกลนัก สาวสวยยืนครุ่นคิดอยู่สักครู่หนึ่ง
"พี่ว่าไม่ดีกว่า ซินเขาไม่เข้าข่ายนโยบายชมรมเรา" ใช่คนคนนี้ไม่เคยมีชื่อเสียเกี่ยวกับเรื่องแบบนี้ อันที่จริงไม่มีเรื่องเสียเลยต่างหากละ
"โธ่" เสียงรุ่นน้องร้องครางอย่างเสียดาย ทำให้ว่านงงเล็กน้อย
"ทำไมกัน?"
"ก็พี่ซินน่ะน่าสนใจจะตาย เป็นหัวหน้าคณะเทคนิคคอมเลยนะคะ นิสัยดี เท่ห์ เงียบขรึม ยังไม่มีแฟน" นาพูดแล้วทำตาฝัน "และที่สำคัญ"
"หล่ออออออออ" "ใช่หล่อสุดๆ" "สุดจะหล่อ!!"
เสียงดังอื้ออึงจนต้นว่านทนหนวกหูไม่ไหวจึงปรบมือห้ามปราบรุ่นน้องที่ตอนนี้ทำหน้าเหมือนขอร้องอะไรบางอย่าง
"พอ พอเลยหารายอื่นต่อไป"ต้นว่านส่ายหัวอย่างเอ็นดูแล้วจึงกลับไปนั่งที่โต๊ะของตน โดยไม่สนใจเสียงประท้วงจากรุ่นน้องแม้แต่น้อย
"โธ่ พี่ว่านอ่ะ"
...............................................................................................................................................................................
ตึกเรียนวิชาคณะเทคนิคคอมพิวเตอร์ในยามเช้าก็ไม่ต่างอะไรจากยามอื่นมากนัก เหตุด้วยว่าคณะนี้ส่วนมากจะเป็นผู้ชายเสียส่วนใหญ่ผู้หญิงก็มีบ้างแต่เป็นจำนวนน้อยที่จะเป็นผู้หญิงจริงๆ ทำให้บรรยากาศรอบๆตึกนี้รวมถึงตึกอื่นที่เป็นคณะวิศวกรรมศาสตร์ ช่างกลและช่างอื่นๆ ช่างดูเงียบเหงาเหมือนทะเลทรายที่ไร้โอเอซิส
"ซินแกจะทำยังไงวะ" เอ๋ถามเพื่อนสาวขณะที่กำลังเดินไปเข้าชั้นเรียน
"ตูจะทำตัวเป็นคาสโนว่า"ซินตอบเสียงเรียบระหว่างเดินขึ้นบันได แล้วก็ต้องหันไปมองตามเสียงโครม แล้วก็พบเพื่อนรักนอนแอ้งแม้งอยู่กับพื้น
"เฮ้ย!ลงไปนอนเล่นทำไมวะนั่น" ร่างสูงเดินลงไปดึงเพื่อนขึ้นมา "มะ เมื่อกี้แกว่าไงนะ"
คนใส่แว่นมองสีหน้าแปลกประหลาดของเพื่อนแล้วก็ตอบไปเสียงเรียบ "..เฮ้ย ลงไปนอนเล่นทำไมวะนั่น"
"ไม่ใช่ว้อย ยย ก่อนหน้านั้น!"
เขาขมวดคิ้วเล็กน้อยก่อนจะขยับแว่น 'ทำไมมันต้องตื่นเต้นด้วยฟะ'ให้กับคนที่ไม่ยอมลุกขึ้นแต่ดิ้นขลุกขลักอยู่กับพื้น ให้คนที่เดินผ่านไปผ่านมามองด้วยสายตาแปลก
"ตูจะเป็นคาสโนว่า"
"เฮ้ย เอาจริงหรอวะซิน แกเนี่ยนะ" ซินหันไปมองหน้าเพื่อนรักแล้วก็ยืนกอดอก"ตูแล้วทำไม ตูจะเป็นไม่ได้รึไงฟะ"
"เฮ้อ มันก็เป็นได้ไม่ยากหรอกถ้าเป็นแก แต่แกจะเป็นเพื่ออะไรวะ"เอ๋ เซ็งในความไม่รู้ร้อนไม่รู้หนาวของเพื่อนรักจริงๆ ก็เห็นอยู่ชัดๆว่าไอ้ชมรมบ้านั่นมันจ้องเล่นงานทอมเจ้าชู้
"จะเอาลูกเสือก็ต้องเข้าถ้ำเสือ...ตูจะเอาตัวเองเป็นเหยื่อล่อ" แล้วร่างสูงก็เดินจากไปโดยไม่หันมามองเพื่อนรักที่กลายเป็นรูปปั้นอ้าปากกว้างไปเป็นที่เรียบร้อยแล้ว
เวลาเที่ยงวันที่โรงอาหารของมหาวิทยาลัยเป็นที่รวมตัวกันของผู้คนหลายๆคณะ เพราะอาหารที่อร่อยและราคาถูกทำให้ยากนักที่จะหาโต๊ะว่างสำหรับนั่งได้ทุกวัน และเหตุผลนี้นี่เองที่ทำให้ซินต้องออกไปหากินข้างนอกเหตุเพราะเขาไม่ชอบที่จะต้องนั่งทานอาหารร่วมกับคนที่ไม่รู้จัก
"ไอ้ซิน น น ไอ้ซิน น น" เอ๋ตะโกนเรียกเพื่อนเสียงดังจนคนแถวนั้นหันมามอง คนถูกเรียกหันไปมองเพื่อนอย่างเซ็งๆแต่ก็เดินเข้าไปหาที่โต๊ะนั่งเล่นประจำกลุ่ม
"มีอะไร?"
"มีอะไร?เรอะ!! กูละเซ็งไอ้ความเย็นชาแกจริงๆไอ้ซิน" กีร์เพื่อนสาวหล่ออีกคนที่อยู่ต่างคณะตอบพลางถอนหายใจ
ซินขมวดคิ้ว "ถ้าแกเรียกมาด้วยเรื่องแค่นี้ ตูกลับก่อนนะ" ว่าแล้วคนพูดก็หันหลังกลับก่อนที่จะเดินดุ่มๆออกไป
"เฮ้ ยย เดี๋ยวเด้ พ่อคนขี้รำคาญ!อยู่คุยกับพวกกูก่อนนน" เพื่อนร่วมคณะรีบวิ่งไปดึงแขนคนขี้หงุดหงิดไว้ก่อนที่จะลากกลับมานั่งที่โต๊ะ
"..มีอะไรก็ว่ามา" คนใส่แว่นนั่งอย่างเซ็งๆท่ามกลางกลุ่มเพื่อนที่รุมจ้องหน้า
"ทำไมแกถึงแน่ใจว่าถ้าแกเป็นคาสโนว่าแล้วพวกนั้นจะมาติดกับวะ" กีร์เปิดประเด็นอย่างไม่รีรอเพราะถ้าพูดอ้อมค้อมกับคนตรงหน้ามีหวังเดินหนีไปอีกรอบแน่ๆ
คนถูกถามขยับแว่นก่อนที่จะเดินไปฉีกหนังสือพิมพ์ที่บอร์ดข้างๆ แล้วมาวางกลางโต๊ะ "ข้อหนึ่งหนังสือพิมพ์นี้ออกมาได้สามสี่ฉบับ ห่างกันฉบับละหนึ่งเดือน "ซินมองหน้าเพื่อน ก่อนจะพูดต่อ
"ซึ่งนั่นก็หมายความว่าพวกนี้มีทีมงานและทำงานกันอย่างเป็นระบบ"
"แกรู้ได้ยังไงเนี่ย" คนอธิบายกางหนังสือพิมพ์ออกแล้วชี้ไปที่รูปแทนคำตอบ
"เวลามันเรียงกัน..มันเหมาะเจาะเกินไป ตูคิดว่ามันไม่บังเอิญหรอกนะที่พวกนั้นจะไปเจอไอ้นิดควงเมียควงกิ๊กในวันเดียว"
"พวกนั้นสะกดรอยไอ้นิดหรอวะ" กีร์พูดพลางทำตาโต "โหแมงง ช่างลงทุน"เอ๋ อุทานพลางทำสีหน้าเหลือเชื่อ "ไอ้นิดมันไปฆ่าญาติพวกมันหรอว๊าาา"เล็กร้องคราง
"ใช่ลงทุน แล้วถึงขนาดทำออกมาเป็นหนังสือพิมพ์แบบนี้ ตูว่ามีเกิน10คนขึ้นไปแน่"
"ฟังแล้วช่างน่าหดหู่" "สยองสุดๆ" "สุดจะสยอง" ซินส่ายหัวกับท่าทางของเพื่อน 'พวกแกจะพูดทำไมฟะเนี่ย'
คนร่างสูงเรียกความสนใจจากผู้ฟังโดยใช้ปลายนิ้วเรียวชี้ไปที่ข้อความหนึ่งบนกระดาษยับ "ข้อสองพวกแกดูนี่ตรงท้ายสุด เห็นนามปากกามั้ย"
"..ชมรมลับลับขจัดทอมเจ้าชู้!" กีร์ เอ๋ เล็ก มองหน้ากันแล้วคราง "แล้วพวกตูจะรอดมั้ยเนี่ย ยย ย "
คนร่างสูงยังคงพูดต่อไปโดยไม่ใส่ใจการร้องโอดครวญจากผู้ฟังแม้แต่น้อย "..ข้อสามดูตรงข้อความนี้ หลายคนที่ขอมาและน้องๆทั้งหลายคงจะรู้จักทอมบอยรูปหล่อผู้มีตัวย่อนำหน้าว่า น. กันอยู่แล้วนะคะ"
"อืม แล้ว?" เสียงเรียบไม่รู้ร้อนรู้หนาวตอบกลับมาทำให้ซินขมวดคิ้วเล็กน้อย 'ตกลงพวกแกจะไม่คิดกันเลยหรอฟะ' แต่ก็ยอมพูดอธิบายให้เพื่อนฟังแต่โดยดี
"หลายคนที่ขอมา..แสดงว่าพวกนี้มีสปอนเซอร์หรือกลุ่มคนสนับสนุนอยู่เบื้องหลัง" สิ้นเสียงนุ่มก็มีเสียงร้องโวยวายโอดครวญให้คนแถวๆนั้นหันมามองว่าเกิดอะไรขึ้น
"แสดด องค์กรลับช็อคเกอร์" "ความรู้สึกเหมือนกำลังแสดงเรือ่งโคนันเลยวะ" "แล้วพวกเราเป็นอะไรฟะ"
"ที่น่ากลัวที่สุดคือประโยคนี้ ใครอยากให้เจ๊ติดตามเรื่องของใครอีกก็เสนอมาได้เลยนะจ๊ะ clublublub@hotmail.com"
ซินมองหน้าเพื่อนแล้วก็ต้องขยับแว่นอย่างหงุดหงิดอีกรอบ "น่ากลัวตรงไหนฟะ"
"มันหมายความว่า พวกนี้กำลังจะขยายฐานลูกค้า!" กีร์พูดออกมาด้วยสีหน้าสยดสยอง
"ถูก สมแล้วที่เรียนการตลาด กีร์" คนร่างสูงพยักหน้าไปทางเพื่อนรักก่อนที่จะขยายความต่อ "ทั้งลูกค้าที่ต้องการข้อมูลรวมถึงข้อมูลต่างๆจากคนทั่วไปที่บอกข่าวพวกนั้น"
"แมงง อาชญากรระดับชาติ!" "พวกเราต้องกำจัดองค์กรชั่วร้ายนี่ให้ได้" เอ๋และเล็กแทบจะตะโกนประสานเสียงกัน
"แล้วแบบนี้เราจะเริ่มกันยังไงดีละ เราจะรู้ได้ยังไงว่าพวกนั้นเป็นใครทำอะไรอยู่ที่ไหน?"
กีร์พูดแล้วมองหน้าเพื่อนๆ ถึงตอนนี้ซินก็ยิ้มน้อยๆที่มุมปากทำให้เพื่อนอึ้งกันเล็กน้อย ก็เวลาหมอนี่ยิ้มแบบนี้ทีไร..
"เราจะรู้ที่ตั้งของชมรมนั่นได้..จากนี่" เขาชี้ลงไปที่ประโยคหนึ่งในหนังสือพิมพ์ "clublublub@hotmail.com"
เอ๋มองหน้าเพื่อนแล้วพึมพัมออกมา "..ip address?"
เจ้าของนัยน์ตาสีดำสนิทพยักหน้า "เราจะส่งอีเมล์ไปล่อให้พวกนั้นตอบกลับมา"
"แกจะแน่ใจได้ยังไงว่าพวกนี้มีที่อยู่ประจำหรือใช้คอมตัวเดียว" คนใส่แว่นฟังคำถามแล้วก็กอดอกไว้หลวมๆ ก่อนที่จะทำการวิเคราะห์แจกแจงออกมาให้เพื่อนรักทั้งสามฟัง
"พวกนี้ทำงานเป็นทีม ซึ่งแน่นอนต้องมีหัวหน้า ไม่ว่าจะองค์กรไหนลูกน้องก็ต้องฟังคำสั่งจากหัวหน้าอยู่แล้ว เพราะงั้นโอกาสเป็นไปได้สูงว่าเราจะสาวไปถึงหัวหน้าได้โดยวิธีนี้"
หลังจากหยุดเงียบไปสักพักหนึ่ง รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ก็ผุดขึ้นมาบนใบหน้าคม "ถ้าเราจับนางพญานั่นได้ไอ้ชมรมบ้าๆนั่นก็จะสลายลง"
เพื่อนทั้งสามคนนั่งมองหน้าซินตาค้าง จนคนที่ถูกมองสังเกตุได้
"..พวกแกเป็นอะไร?"
"ไอ้ซินกูรักเมิงวะ" "ช่างน่าจับทำผัวเสียนี่กระไร" "แมงเท่ห์สุดๆ"
ไม่พูดเปล่าทั้งสามคนแกล้งทำท่าจะวิ่งเข้าไปกอด ซินหัวเราะแล้วถอยตัวหนี "แสดด เด๋วฟ้าผ่าไอ้พวกบ้านี่"
"ฟ้าผ่าอารายว๊าา แกไม่รู้จักทอมเกย์หยอออ ซินนจ๋าาา" เล็กพูดก่อนที่จะร้องแอ่กเพราะโดนหนังสือคอมพิวเตอร์หนาทั้งกองวางลงบนศรีษะอย่างแรง เอ๋หัวเราะคิกคักกับท่าทางของเพื่อน
"แล้วเรื่องคาสโนว่าแกจะทำยังไงซิน มันไม่ใช่นิสัยแกนา" ใช่นั่นก็เป็นปัญหาที่เขากำลังคิดอยู่ ร่างสูงยืนกอดอกนิ่งไปสักพักก่อนที่จะเงยหน้าขึ้นหันไปหาเพื่อน
"นั่นสินะ ชั้นคงต้องขอความช่วยเหลือพวกแกแล้วละ"
เล็กยิ้มกว้างรวมทั้งเพื่อนแสนเจ้าชู้ทั้งสองคนด้วย "ด้วยความเต็มใจอย่างสุดซึ้งงง"
จบตอน 1+2
edit @ 2007/06/01 16:46:40
