เซซาเร่ View my profile

Recommend

ซัคคิวบัสตำนานปีศาจความฝัน : ค่ำคืนที่แสนยาวนาน
"หยุดเดี๋ยวนี้นะ ลิเรีย!!" 
เสียงที่คุ้นหูพร้อมกับสัมผัสแข็งแกร่งบนท่อนแขนของเธอ ทำให้ลิเรียชะงักจนพลังงานที่รวมรวบเพื่อที่จะปล่อยทำลายคนตรงหน้าสลายไป ท่ามกลางเสียงจิ๊ปากอย่างเสียดายของคนที่กำลังจะตกเป็นเป้า
"ท่านพี่อเล็น!" ลิเรียเงยหน้าขึ้นเพื่อที่จะเห็นว่าคนที่เข้ามาห้ามเธอเป็นใคร อเล็นพี่ชายของเธอในเวลานี้มีสีหน้าเคร่งเครียดแบบที่เธอไม่เคยเห็นมาก่อน
"เอ็กโซซิสต์รินารี่ ฟอร์เลนซ์ เธอกำลังจะทำอะไรกันแน่" อินคิวบัสหนุ่มกัดฟันสะกดกลั้นอารมณ์ น้องสาวเห็นเส้นเลือดที่เต้นตุบๆบนขมับของพี่ชายก็อดนึกไม่ได้ว่านี่มันเป็นเรื่องร้ายแรงขนาดไหนกัน
หญิงสาวผมสีไหมเงินเงยหน้าเชิดสูง หล่อนวาดแขนเข้ามากอดอกอย่างหลวมๆ นัยน์ตาสีควันบุหรี่เหยียดมองร่างปีศาจทั้งสองอย่างดูแคลน "ชั้นไม่รู้ว่าพวกแกกำลังพูดอะไร คนที่จะต้องตอบคำถามนั่นคือนังปีศาจนั่นมากกว่า"
"แก!" หญิงสาวในร่างปีศาจสถบขึ้นมาอย่างโกรธเกรี้ยวอีกครั้งแต่ก็ต้องหยุดลงเพราะชายอีกคนกางแขนขึ้นมาห้ามไว้ เขาส่ายหน้าไปมา "อย่าลืมเรื่องข้อตกลงนั่นสิ ลิเรีย"
'ข้อตกลงมีอยู่ว่า จะไม่เข้าไปยุ่งเกี่ยวหากซัคคิวบัสและอินคิวบัสไม่ทำร้ายใครจนถึงแก่ชีวิต แต่ข้อตกลงจะได้การยกเว้นก็คือ หากปีศาจตนนั้นทำร้ายร่างกายของเอ็กโซซิสต์ในทุกกรณี'
ลิเรียกลืนน้ำลาย "หรือว่าที่แกยั่วชั้นให้โกรธจนลงมือทำร้ายแกก่อนเพราะว่าแกจะให้ชั้นละเมิดข้อตกลง แล้วจะได้ฆ่าชั้นได้"
รอยยิ้มเย็นชาผุดออกมาจากริมฝีปากสวย "พวกแกพูดอะไรกัน ชั้นไม่รู้เรื่อง"
"อย่ามาทำไขสือนะ เรื่องลี...!!" 
"ลิเรีย!!" 
ปีศาจสาวเม้มริมฝีปากแน่น เธอไม่เคยชินกับการต้องระงับอารมณ์เสียเท่าไรเพราะแต่ไหนแต่ไรก็ถูกเลี้ยงดูมาอย่างตามใจ แต่สีหน้าของพี่ชายในยามนี้ทำให้เธอต้องจำใจสะกดอารมณ์ลุกโชนไว้
"ถ้าอย่างนั้นทางเราก็ต้องขออภัยท่านด้วย" ลิเรียหันไปมองพี่ชายอย่างไม่เชื่อสายตา "ท่านพี่!!"
"หึ รู้ตัวก็ดี รีบไสหัวไปซะ" สตรีชาวยุโรปเชิดใบหน้าที่แสนหยิ่งขึ้นสูงกว่าเดิม ทำให้สายตาที่ทั้งสองคนได้รับนั้นยิ่งทำให้น่าโกรธแค้นนัก
"ไป ลิเรีย เร็วสิ!" พี่ชายฉุดมือน้องสาวที่ไม่บินตามมาอย่างไม่เต็มใจนัก "เลิกทำหน้าแบบนั้นได้แล้วกลับถึงปราสาทพี่จะเล่าให้ฟัง"
นัยน์ตาสีเทามองร่างปีศาจทั้งสองลับสายตาอย่างดูหมิ่น หล่อนยังคงนั่งไขว้ห้างอยู่บนกิ่งของต้นไม้ใหญ่ มือข้างหนึ่งถูกยกขึ้นมารับน้ำหนักของคางไว้
"ครั้งนี้รอดไปได้ แต่ครั้งหน้าชั้นไม่ปล่อยแกแน่ ลิเรีย" รินารี่นึกถึงช่วงเวลาแสนหรรษาที่จะได้จัดการกับปีศาจชั้นต่ำแสนโสมม เธอหัวเราะออกมาอย่างสุดจะกลั้น
"ฮ่าฮ่า....ฮ่ะ!!" เสียงหัวเราะอย่างสะใจยังไม่ทันจะสุด เจ้าของร่างก็ต้องปลิวลงจากต้นไม้เพราะสันหนังสือเล่มใหญ่ที่จู่โจมมาจากด้านหลังของเธอ
"หนวกหูจริง !!! เจ้าแมวบ้า คนยิ่งจะเร่งส่งรายงานพรุ่ง น...นี้" ลีที่กำลังฉุนเฉียวเพราะเธอจะเร่งทำรายงานให้เสร็จไวๆเพื่อที่จะได้พบกับลิเรีย ตัดสินใจขว้างหนังสือที่ใกล้ตัวที่สุดออกไปเพราะคิดว่าแมวมากัดกันบนหลังคา ก่อนที่จะเห็นว่าร่างที่หนังสือเล่มหนากระทบไปนั้นไม่ใช่แมวแต่อย่างใดแต่เป็นร่างของคน!!
"ว้าย ขอโทษค่ะ!!!" อารามตกใจหญิงสาวรีบใส่เสื้อคลุมก่อนที่จะเร่งฝีเท้าลงมาที่หน้าประตูบ้าน โดยไม่ทันได้คิดว่าในยามวิกาลแบบนี้ใครจะบ้ามาปีนต้นไม้เล่นถ้าไม่ใช่ขโมยก็ผี!!
ร่างบางกระวีกระวาดวิ่งเข้าไปยังร่างอีกร่างหนึ่งที่นอนคลำศรีษะตัวเองอย่างมึนๆ ก่อนที่ลีจะจำได้ว่าคนที่นอนหัวโนอยู่ใต้ต้นไม้บ้านเธอคือใคร
"คุณฟอร์เลนซ์!" เมื่อจำได้ว่าเป็นใครลีรีบเข้าไปประคองร่างนั้นไว้ "เป็นอะไรมากรึเปล่าค่ะ ลีขอโทษ นึกว่าแมว"
"......." ร่างอีกร่างหนึ่งไม่ได้ตอบอะไร หล่อนทำแค่สะบัดศรีษะไปมาให้หายมึนงง
"ยังไงก็เข้าไปทำแผลก่อนนะคะ" ลีตัดสินใจหิ้วปีกผู้หญิงที่ยังคงมึนงงกลับเข้ามาในบ้าน ดีนะที่ป่านนี้พ่อกับแม่เข้านอนกันหมดแล้วไม่งั้นได้วุ่นวายกันยกใหญ่ เพราะอยู่ๆลูกสาวก็ออกไปกลางดึกแล้วหิ้วปีกแหม่มสาวในชุดประหลาดเข้ามาในบ้าน
ชุดประหลาด....!! ลีมองชุดของอีกคนหนึ่งอย่างเต็มตาเมื่อตอนที่กำลังทายาหม่องให้ ไม้กางเขนที่ประดับอยู่ที่ชายกระโปรง บ่า กระทั่ง แผ่นหลังนั่น เดาได้ไม่ยากเลย นี่คงจะเป็นชุดปฎิบัติหน้าที่เอ็กโซซิสต์สินะ
"อย่าบอกนะว่าคุณทำอะไร ลิเรีย" คำสนทนาประโยคแรกตั้งแต่เดินเข้ามาในบ้านจนกระทั่งถึงห้องนอนของอีกฝ่าย ทำให้ผู้มาเยือนที่หายมึนงงเงยหน้ามองอีกฝ่ายอย่างเต็มตา 
เพราะสายเลือดเอเชียรึเปล่านะ ที่ทำให้ผู้หญิงคนนี้ช่างดูน่ารักบอบบาง ดวงหน้าที่อ่อนเยาว์กว่าคนในอายุระดับเดียวกัน มันน่าดูมากๆเมื่อเทียบกับวัยรุ่นในยุโรป ผิวสีขาวดูนวลเนียนปราศจากรอยตกกระที่คนในประเทศเธอชอบเป็นกัน ช่างน่าอิจฉาคนเอเชียเสียจริงที่มีผิวที่น่าลูบไล้นวลเนียนถึงขนาดนี้มาถึงตอนนี้ก็ไม่น่าแปลกใจเท่าไรที่ยัยปีศาจนั่นจะโกรธหัวฟัดหัวเหวี่ยงเมื่อเธอเข้ามาขัดขวางการพบเจอ
"เปล่า ฉันแค่มาตรวจการณ์" นัยน์ตาสีเทาอ่อนลอบสำรวจเครื่องเคราบนใบหน้าของอีกคนซึ่งกำลังสาละวนกับการนวดยาให้เธอเบาๆ ก่อนที่จะสะดุดกับริมฝีปากสีสันสวยสดที่เด่นออกมาจากรวงหน้าขาว "คุณก็รู้ว่ามีข้อตกลงนั่นอยู่"
"ค่ะ ถ้าอย่างนั้นชั้นก็ต้องขอโทษด้วยนะคะ" หญิงสาวชาวเอเชียยิ้มแห้งๆออกมาอย่างสำนึกผิด "ชั้นกำลังเครียดๆเรื่องเร่งปั่นรายงานส่งพรุ่งนี้เลยฟิวส์ขาดไปหน่อย นึกว่าเสียงแมวกัดกัน แฮะแฮะ"
"อ่า ไม่เป็นไร ฉันก็ผิดที่ส่งเสียงดังรบกวนคุณ" ผู้มาเยือนถือโอกาสกวาดตามองรอบๆห้องเมื่อตอนที่พยาบาลจำเป็นนำยาเก็บลงกล่อง ช่างตกแต่งได้น่ารักสมกับเป็นหญิงสาวเสียจริง ของสะสมน่ารักๆรวมถึงตุ๊กตาที่แลดูน่ากอดนั่น เหมาะสมกับบุคลิกที่อ่อนโยนของเจ้าของห้องเสียจริง
"คุณทำรายงานเรื่องอะไร เผื่อฉันจะช่วยคุณได้บ้าง" รินารี่หลุดปากออกไปเพราะยังไม่อยากจะออกไปจากที่นี่ในตอนนี้ 
ลีเลิกคิ้วสูงก่อนที่จะคลี่ยิ้มออกมาบางๆ คนยุโรปนี่มีน้ำใจกว่าที่คิดแฮะ ถ้าอย่างนั้นก็ไม่เกรงใจกันล่ะเส้นตายมันขีดเอาไว้พรุ่งนี้นี่นา "เรื่องรายงานฉันว่าคุณต้องช่วยฉันได้แน่ๆค่ะ"
"หืม ?"
"ชั้นกำลังทำรายงานเรื่องตำนานปีศาจความฝัน ต้องขอความกรุณาจากคุณแล้วล่ะ" 
......
....................
ณ ปราสาทของเหล่าปีศาจความฝันในดินแดนแห่งความตาย ก่อนที่ลิเรียจะทันอ้าปากซักถามอะไร อเล็นอินคิวบัสหนุ่มก็โยนหนังสือที่ว่าด้วยข้อตกลงสัญญาระหว่างปีศาจความฝันกับนักปราบปีศาจลงตรงหน้าเธอ
"คุ้นไหมหนังสือเล่มนี้ ตอนเรียนไม่เคยสนใจเอาแต่เที่ยวเล่น อ่านซะให้ละเอียด" พี่ชายเขกหัวน้องสาวที่เงยหน้าขึ้นมาค้อน น้องสาวแสนสวยทำหน้างอก่อนที่จะยอมเปิดอ่านแต่โดยดี
"ถึงแม้จะมีข้อตกลงนั่น แต่ก็ปฎิเสธไม่ได้ว่ามีพวกเอ็กโซซิสต์หัวรุนแรงและโบราณอยู่จำนวนหนึ่ง" เขาเดินวนรอบๆน้องสาวพลางป้อนข้อมูลเกี่ยวกับกลุ่มหนึ่งในจำนวนนักปราบปีศาจ
"เจ้าพวกนั่นเกลียดปีศาจทุกชนิดแบบเข้าไส้ เมื่อตอนที่มีข้อตกลงนี่ออกมาพวกนั้นหัวเสียน่าดู" อเล็นทำสีหน้าขยะแขยงเมื่อถึงนึงสายตาดูหมิ่นเหยียดหยามจากแม่แหม่มสาวคนนั้น
"แล้วพวกมันก็เลยใช้ช่องว่างทำให้พวกเราพลาดพลั้งไปทำร้ายมันเข้า แล้วก็เข้าทางพวกมัน" เขานั่งลงฝั่งตรงกันข้ามน้องสาวสุดที่รัก "พี่ไม่อยากเสียน้องไปเหมือนที่เสียพีน้องคนอื่นไป"
"....หนูขอโทษ" ลิเรียมองหน้าพี่ชายแล้วก็อดสำนึกผิดไม่ได้ อารมณ์ชั่ววูบนั่นเกือบจะนำสิ่งที่เลวร้ายที่สุดเข้ามาในชีวิตเสียแล้ว
"รู้แล้วก็ระวังตัวหน่อย คิดว่าเจ้านั่นคงจะไม่ปล่อยเราไปง่ายๆหรอก" อเล็นเอื้อมมือไปลูบพลางขยี้เส้นผมสีบอร์นของอีกคนอย่างเอ็นดู ไม่ว่ารูปร่างหน้าตาจะเปลี่ยนไปยังไง แต่ข้างในก็ยังเป็นลิเรียเด็กน้อยจอมยุ่งของเขาอยู่ดี ยัยเด็กไม่รู้จักโต
ลิเรียพยักหน้าเบาๆ พลางครุ่นคิดว่าจะจัดการยัยก้างขวางคอชิ้นใหญ่นี่ยังไงดี ซึ่งมันต้องเป็นวิธีที่จะไม่ละเมิดข้อตกลง อย่าให้ได้มีโอกาสนะยัยแหม่มฉันจะตอบแทนแกให้สาสมเชียว
นัยน์ตาสีทองมองออกไปยังผืนฟ้าสีกำมะหยี่ เธอมองดวงจันทร์แล้วคิดถึงผู้หญิงอีกคนเหลือเกิน
"ลี ใจร้ายที่สุดเลย" หญิงสาวซบหน้าลงกับหนังสือโบราณเล่มเก่าหนาก่อนที่จะพึมพัมออกมาอย่างอดน้อยใจเสียไม่ได้
ค่ำคืนนี้ช่างเป็นค่ำคืนที่ยาวนานของใครหลายๆคน.............................



สั้นไปนิด แต่เดี๋ยวก็ครบ 4000 views แล้วกั๊กไว้ก่อน อิอิ ชมรมลับลับขจัดทอมเจ้าชู้ http://www.comeon-book.com/comeonv3/story.php?SID=8547




Comment

Comment:

Tweet

ขอ..ขอต่อหน่อยค่ะ T[]T

#1 By Shirayuki on 2011-12-20 16:53