เซซาเร่ View my profile

Recommend

เรื่องสั้น ซัคคิวบัสตำนานปีศาจความฝัน จบในตอน (18+)
 
เรื่องสั้นสนองความหื่น 555+ ฉลองยอดคนอ่านครบพันคนในเวป emotionway จ้า
 
ro succubus
ดินแดนที่มนุษย์โลกกล่าวขานกันว่าเป็นดินแดนแห่งความตาย เป็นที่อยู่ของเหล่าปีศาจ วิญญาณและสิ่งลี้ลับที่มนุษย์ไม่อาจจะหยั่งถึง กระนั้นที่แห่งนี้ก็ยังคงมีสถานที่งดงามจนยากจะบรรยายสถานที่นี้เองที่เป็นเหมือนแหล่งพักพิงของเหล่าปีศาจที่ผู้คนขนามนามว่า ปีศาจความฝัน
ลิเรีย บุตรคนที่ 540 ของลิลิธและอดัม ตอนนี้เธอกำลังอยู่ในช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อว่าจะเลือกเพศไหนดี เนื่องจากปีศาจความฝันเมื่อถึงวัยเจริญพันธุ์จะต้องทำเลือกเพศนั่นเองเด็กสาวในร่างของปีศาจ กำลังนั่งถอนหายในอยู่ใกล้ๆกับแม่น้ำแห่งความตาย ปลายนิ้วเรียวคว้ากิ่งไม้เพื่อที่จะเขี่ยหัวกะโหลกที่ลอยมาติดฝั่งเล่น
"เฮ้อ ไม่เห็นจำเป็นต้องเลือกเพศเลย ลิเรียไม่ได้อยากจะออกไปล่าเหยื่อสักหน่อยยยยย" เด็กสาวบ่นพึมพัม พลางบิดขี้เกียจลากเสียงยาว
"เดี๋ยวเถอะน่า พี่จะฟ้องแม่ให้" อเล็นอินคิวบัสหนุ่มเดินเข้ามาเขกกะโหลกน้องสาวตัวยุ่ง เขายิ้มน้อยๆเมื่อเห็นน้องสาวทำหน้าบูดแก้มป่องอย่างน่าเอ็นดู 
"อีกไม่กี่วันจะถึงเวลาเจริญเติบโตเต็มที่ของน้องแล้ว อย่าทำตัวเป็นเด็กอยู่เลย" ชายหนุ่มในร่างปีศาจกอดอกไว้หลวมๆ เขากางปีกสีดำออกเพื่อยืดเส้นยืดสาย
"ก็แหม ล่าเหยื่ออะไรนั่นน่ะ ดูน่าเบื่อจะตาย' นัยน์ตาสีทองเปล่งประกายหรี่ลงอย่างขัดใจ เด็กสาวเบื่อเหลือเกินที่ใครๆก็มาวุ่นวายกับเธอในช่วงนี้
"น้องโตแล้ว ต้องออกไปหาอาหารเองได้แล้ว จะมัวมาพึ่งพลังงานกระป๋องแบบนั้นไม่ได้ ดูซิยังมีน้องๆให้พวกเราต้องดูแลอีกหลายคน" พลังงานกระป๋องก็คือพลังงานของมนุษย์ที่บรรดาพี่ๆแบ่งใส่กระป๋องเอาไว้เผื่อให้น้องๆที่ยังไม่เจริญเติบโตใช้เป็นอาหาร
ลิเรียมองตามสายตาสีทองของพี่ชาย แล้วก็ถอนหายใจเมื่อเห็นเด็กหญิงเด็กชายตัวน้อยๆราวร้อยห้าสิบคนวิ่งเล่นกันอยู่ "เมื่อไรท่านพ่อท่านแม่จะหยุดจู๋จี๋กันสักที" 
พี่ชายเค่นหัวเราะออกมาอย่างเอ็นดู "ตกลงน้องอยากเป็นซัคคิวบัส(หญิง)หรืออินคิวบัส(ชาย)ละ"
"ไม่รู้"  "แล้วถ้าถึงวันเกิดน้องแล้วน้องยังเลือกเพศไม่ได้จะเป็นยังไงละ" หัวกะโหลกที่ถูกเขี่ยมาได้ถูกโยนกลับคืนแม่น้ำสีเลือดอย่างไม่ไยดี
"พี่ก็ไม่แน่ใจนัก แต่คิดว่าร่างกายคงจะเติบโตเองแบบสุ่มนะ" 
"อืม แบบนั้นก็ดี ลิเรียน่ะยังไงก็ได้อยู่แล้ว"
"คิดหน่อยเถอะเจ้าตัวยุ่ง พอเปลี่ยนเพศแล้วมันเปลี่ยนกลับไม่ได้นะ" พี่ชายเดินลงไปนั่งข้างๆน้องสาว พลางลูบหัวปลอบใจ
"ก็หนูไม่เคยเป็นเพศชายนี่นา จะรู้ได้ไงว่ามันจะดีกว่าเพศหญิง" เด็กสาวเอนตัวไปซบไหล่ของพี่ชาย ไม่ว่ายังไงอเล็นก็เป็นพี่น้องที่สนิทที่สุด
"ของท่านพี่อเล็นก็เป็นผู้หญิงมาก่อนเหมือนกัน ทำไมถึงเลือกเป็นอินคิวบัสละ" ดวงตากลมโตเงยหน้าขึ้นมองใบหน้าคมคายของพี่ชายเพื่อจะคาดคั้นคำตอบ
"เพราะเหยื่อมั้ง พี่ชอบเหยื่อที่เป็นผู้หญิงเจริญหูเจริญตาดีแล้วก็มีเยอะกว่าเหยื่อผู้ชาย" เขาหลับตาลงพลางพรรณาถึงรสสัมผัสที่ได้รับ "หอม อบอุ่น นุ่มนิ่ม น่าพิศมัย"
"อือ" เด็กน้อยรับคำพลางคิดว่ามนุษย์ผู้หญิงนั้นเป็นอย่างไร เพราะเธอไม่เคยออกจากดินแดนแห่งความตายมาก่อน  "ถ้ายังไงคืนนี้ลองตามพวกพี่ไปล่าเหยื่อมั้ยล่ะ จะได้รู้ว่าน้องชอบเหยื่อเพศไหนมากที่สุด" พี่ชายมองใบหน้าที่แสนจะงุนงง คิ้วผูกเป็นโบว์ของน้องสาวจึงเสนอความคิดแบบนี้ออกมา
"อืม ไปสิ ขออนุญาตท่านแม่ให้หน่อยก็แล้วกันท่านพี่" เด็กสาวยิ้มรับคำ ก่อนที่จะขว้างเศษกิ่งไม้ไปในแม่น้ำสีแดง
มหาวิทยาลัยที่เธอกำลังเรียนอยู่นี้มีชื่อเสียงมากทางด้านคณะวรรณคดี และแน่นอนเธออยู่คณะนี้และตอนนี้ก็เรียนอยู่ชั้นปีที่สี่แล้ว หลังจากที่จบชั่วโมงที่แนะนำการทำวิทยานิพนธ์ไปอาจารย์จึงบอกให้ลูกศิษย์ไปหาหัวข้อและนำมาเสนอในภายหลัง "นี่ลี เธอจะเขียนวิทยานิพนธ์เรื่องอะไรเหรอ" หลังจากออดจบคาบดังขึ้นหล่อนเก็บอุปกรณ์การเรียนก่อนที่จะหันไปถามความเห็นของเพื่อนคนสวย
"ตอนนี้ชั้นสนใจเรื่องปีศาจความฝัน คิดว่าจะเอาเรื่องนั้นละมาผูกกับเรื่องไหลตายของคนอีสาน" หญิงสาวที่ดูน่าทะนุถนอมบอบบาง ขยับแว่นให้เข้าที่หลังจากที่เธอถอดมันออกมาเช็ดกับผ้าเนื้อนุ่ม
"เอ๋ ดูน่าสนใจสมกับเป็นเธอเลยนะลี" เธอรู้สึกไม่แปลกใจเลย เพราะเพื่อนคนนี้รสนิยมผิดกับรูปร่างหน้าตา
"อิอิ ใช่มั้ยละ พออาจารย์บอกหัวข้อมาก็แวบเข้าหัวมาทันทีเลย จบคาบว่าจะไปหาข้อมูลที่ห้องสมุดหน่อยล่ะ" อุปกรณ์เครื่องเขียนถูกรวบเข้าด้วยกันก่อนที่จะถูกเก็บไว้ในกระเป๋าผ้าสีธรรมชาติ
"อ๊ะไปด้วย ของฉันว่าจะทำเกี่ยวกับเรื่องพิษวิทยาในวรรณคดี" หล่อนรีบคว้ากระเป๋าก่อนที่จะเดินนำเพื่อนอีกคนออกจากห้องไป
"เฮ้อ ทำไมสาวๆกลุ่มนั้นทำแต่เรื่องน่ากลัวไม่สมกับหน้าตาเลยฟ่ะ" ชายหนุ่มบ่นงึมงัมพลางมองหัวเรื่องที่เขาที่จดไว้ในกระดาษ "แบบนี้ตูจะกล้าจีบมั้ยเนี่ย"
ณ ห้องสมุดของมหาวิทยาลัย ในยามนี้ไม่ใช่ช่วงของเวลาในการสอบ ทำให้ห้องขนาดใหญ่ที่บรรจุไปด้วยหนังสือนับแสนเล่มดูเงียบเหงาขึ้นถนัดตาที่มุมหนึ่งในชั้นหนังสือที่คนปกติไม่ค่อยอ่านกัน มีร่างบางระหงสองร่างที่กำลังเดินกวาดตาหาหนังสืออยู่
"เป็นไงบ้างลี ของฉันได้มาสองสามเล่มแล้วนะ ขอเอาไปนั่งดูคร่าวๆก่อนละกัน" หนังสือกองใหญ่ถูกยกขึ้นมาแนบอกก่อนที่เจ้าของจะหันไปหาเพื่อนซี้
"จ้าไปก่อนเลยเดี๋ยวเราตามไป" ร่างบางเดินมองสันปักหนังสือทีละเล่มพลางพึมพัมถึงชื่อหนังสือ "กรุผีไทย ตำนานผีญี่ปุ่น..."
"ปีศาจยุโรปในยุคกลาง" ดวงตาสีน้ำตาลอ่อนวาวโรจน์ด้วยความดีใจ "นี่ละ ต้องมีแน่ๆ"นิ้วมือเรียวเกี่ยวสันสมุดก่อนที่จะดึงออกมาจากชั้น เธอเดินเข้าไปหาเพื่อนที่นั่งเปิดหนังสืออ่านรออยู่ก่อนแล้ว
"อ้าวได้แล้วหรอลี" เพื่อนสาวเงยหน้าจากหนังสือบทที่ว่าการวางยาในสงครามยุคต้นประวัติศาสตร์ เมื่อเห็นว่าเพื่อนสาววางหนังสือลงบนโต๊ะ "อืม ขอดูก่อนนะน่าจะมีข้อมูลดีๆอยู่" เพื่อนสาวยิ้มรับก่อนที่จะเปิดหน้าปกออกแล้วดูสารบัญ
"เจอแล้วนี่ไง ปีศาจแฝงฝัน หน้า142" เธอพลิกเปิดอย่างรวดเร็วเรียกให้เพื่อนสาวชะโงกดูหน้าหนังสือของตัวเอง "140 141" 
ปีศาจแฝงฝัน หรือ ซัคคิวบัส (Succubus) ตามความเชื่อแล้ว ลักษณะของซัคคิวบัส จะเป็นปีศาจที่อยู่ในรูปของผู้หญิงที่มีเสน่ห์เย้ายวน ที่แฝงด้วยอาคมจนยากที่ชายใดจะปฏิเสธได้ เชี่ยวชาญด้านการหลอกล่อผู้ชาย ร่างจริงจะมีปีก ตาคล้ายงู แต่สามารถแปลงกายให้คล้ายมนุษย์ได้จะล่าเหยื่อในฝัน โดยจะหลอกล่อเหยื่อ แล้วมอบความฝันสุดปรารถนาให้กับชายที่โดนสิง แลกกับไอชีวิตของเหยื่อ เหยื่อจะสูญเสียพลังงานอย่างมากบางทีอาจถึงชีวิต ปีศาจประเภทนี้ในขณะที่ยังไม่โตเต็มที่ จะเป็นได้ทั้งชายและหญิง เมื่อโตเต็มที่จึงจะเลือกเพศ โดยปีศาจประเภทนี้ที่เป็นชาย จะมีชื่อเรียกอีกอย่างว่า อินคิวบัส (incubus) ซึ่งต่างก็มีพฤติกรรมการล่าคล้ายกัน หากแต่จะเลือกเหยื่อที่เป็นเพศตรงข้ามกับตนเอง พฤติกรรมของซัคคิวบัสนั้นเชื่อได้ว่ามีเค้าโครงมาจากลิลิมซึ่งเป็นลูกสาวของลิลิธในตำนานของชาวยิว
เป้าหมายที่เป็นเหยื่อของซัคคิวบัส มักจะอยู่ที่บาทหลวงหนุ่มๆ เพื่อเป็นการขโมยพลังที่จะใช้ต่อสู้กับซาตานไป เช่นเดียวกับอินคิวบัสที่ส่วนใหญ่จะมีเป้าหมายเป็นแม่ชีสาวๆ ซึ่งสิ่งที่ซัคคิวบัสขโมยไปจากผู้ชายคือน้ำอสุจิ เพื่อนำไปใช้ในการสร้างภูตผีใหม่ๆ ขึ้นมา โดยเชื่อกันว่าการที่ผู้ชายฝันเปียกเพราะการทำร้ายจากซัคคิวบัสนั่นเองยาฉะ (Yasha) เป็นปีศาจที่มีพฤติกรรมคล้ายกับซัคคิวบัสมาก แต่เป็นผู้หญิงและเป็นผีญี่ปุ่น ลักษณะเป็นหญิงสาวที่งดงามเช่นเดียวกับซัคคิวบัส และใช้มนต์มายาได้เหมือนกับซัคคิวบัส ยาฉะจะดูดไอชีวิตจากเหยื่อเพื่อยังชีพเหมือนกัน มนต์มายาของยาฉะสามารถทำให้เหยื่อเป็นบ้าได้ สิ่งที่แตกต่างกันระหว่างยาฉะกับซัคคิวบัส คือ ยาฉะไม่สามารถล่าเหยื่อในฝันได้เหมือนซัคคิวบัส
"หวาย น่ากลัวเหมือนกันนะ ขืนทำเรื่องแบบนี้ต้องฝันร้ายแน่ๆเลยลี" หญิงสาวไม่ได้ตอบอะไรเพื่อนรัก เธอแค่ยิ้มอย่างนึกสนุก "ถ้ามาเข้าฝันชั้นจะได้จับสัมภาษณ์ซะเลย ฮิฮิ"
"ให้มันจริงเถอะ" เพื่อนสาวได้ยินก็นึกขำ ทั้งสองหัวเราะออกมาเบาๆ เพราะเกรงใจบรรณารักษ์ห้องสมุด...
......
เมื่อถึงเวลาเย็น ลีตัดสินใจยืมหนังสือเล่มอื่นๆที่เกี่ยวกับซัคคิวบัสและอินคิวบัสมากลับมาอ่านต่อที่บ้าน แต่เมื่อรู้สึกตัวอีกทีก็ปาเข้าไปเกือบสี่ทุ่มเสียแล้วหญิงสาวเพิ่งนึกขึ้นมาได้ว่า วันพรุ่งนี้มีรายงานแต่เช้า มือบางจึงเอื้อมมือไปปิดโคมไฟ ก่อนที่จะถอดแว่นสายตาออกวางไว้บนหนังสือในหน้าที่กำลังอ่านอยู่
หล่อนบิดขี้เกียจน้อยๆ ก่อนที่ล้มตัวลงนอนบนเตียงและปิดเปลือกตาลงเข้าสู่นินทรา...
.....
"อ๊า อา า า" เสียงร้องครางของหญิงสาวที่บิดตัวไปมาอยู่บนเตียง ดังขึ้นตลอดหลังจากที่หล่อนหลับตาฝัน ในความฝันจู่ๆก็ปรากฎร่างปีศาจหนุ่มรูปงามราวกับเทพบุตรเข้ามาเล้าโลมและมีกิจกรรมวาบหวามกับเธอปีศาจหนุ่มกระหยิมยิ้มย่อง เขาก้มหน้าลงไปใกล้ริมฝีปากงาม ก่อนที่หายใจเข้าเพื่อดูดไอวิญญาณจากหญิงสาว ทำให้เห็นเป็นภาพไอละอองสีขาวตัดกับสีแห่งรัตติกาลลอยฟุ้งขึ้นมาจากปากเหยื่อ เขาดูดสักพักก่อนที่จะคายใส่กระป๋องเล็กๆที่พกมา จากนั้นจึงบินกลับออกมา
"อี๋ ตกลงที่ชั้นกินตลอดมานี่ มาจากที่ท่านพี่คายทิ้งหรอเนี่ย" ลิเรียทำสีหน้ารังเกียจก่อนที่จะเห็นสายตาจิกแทงมาจากพี่ชาย
"อ๋อเหรอ โทษทีนะแต่มันก็เลี้ยงเธอจนโตได้ขนาดนี่" เขาไม่พูดเปล่าฝ่ามือแกร่งที่ถือกระป๋องอยู่นั้นได้เขกลงบนหัวลิเรียเสียงดังก๊อง
"โอ๊ย มันเจ็บนะท่านพี่ก็" เด็กสาวคลำศรีษะป้อยๆก่อนทีจะสะบัดสายตาโกรธๆไปให้ร่างสูง
"แล้วเป็นไงมั่งละ เลือกได้รึยังว่าชอบเหยื่อเพศไหน" พี่ชายส่ายหัวอย่างไม่ใส่ใจพลางมองหาเหยื่อที่บ้านหลังต่อไป
"น่าเบื่อที่สุดเลย" ลิเรียที่ตอนนี้กำลังนั่งอยู่บนกิ่งไม้ใหญ่ เธอเท้าคางพลางมองดูเหยื่อสาวที่ยังคงนอนบิดไปบิดมาอย่างเร่าร้อน "ไม่เห็นจะมีอะไรเลย ก็แค่ทำให้เหยื่อฝันลามกๆ แล้วก็ดูดพลังงาน"
"ถ้าทำแค่นี้ก็ไม่เห็นจะต้องซีเรียสเรื่องเลือกเพศเลยนี่นา"
"ฮึฮึ ยัยเด็กน้อยเอ๊ย ถ้าเป็นคนที่เราถูกใจจริงๆก็ไม่ได้ให้เขาแค่ฝันหรอกนะ" เขาเค่นหัวเราะเมื่อเห็นน้องสาวที่ทำหน้าแดง ก่อนที่จะลูบศรีษะน้องรักเบาๆ "ลองไปดูพี่ๆคนอื่นก่อนก็ได้ อย่าเถรไถลนักละ พี่จะไปหาเหยื่อรายอื่นก่อน"
"ชิ" ลิเรียสบถก่อนที่จะมองอเล็นลอยออกไปจนสุดสายตา "ไปเที่ยวเล่นดีว่า"
นั่นสินะ ความจริงแล้วเด็กที่ยังไม่โตเต็มที่อย่างเธอไม่ได้รับอนุญาตให้ออกมายังโลกมนุษย์ด้วยเหตุที่ว่ามันอันตรายและเสี่ยงต่อการโดนจับนั่นเอง
"ไม่เห็นจะมีอะไรเลย นอกจากความมืดกับแสงไฟ" สาวน้อยกระพือปีกสีดำเธอบินอยู่เหนือหลังคาบ้าน ก่อนจะแกล้งไล่ตามแมวเหมียวให้มันตกใจเล่น เจ้าแมวน้อยกระโดดหายเข้าไปในรั้วบ้านหลังหนึ่ง ลิเรียบุ้ยปากด้วยความเซ็ง พลันนั้นดวงตากลมโตมองไปเห็นหนังสือที่มีรูปสะดุดตาอยู่ริมหน้าต่าง
"นี่มัน" เด็กสาวบินเข้าไปใกล้ๆ ก่อนที่จะเห็นรูปในหนังสือเต็มตา "นี่มันรูปของพวกเรานี่นาทำไมถึงมาอยู่ตรงนี้ได้"
ดวงตาสีทองมองเข้าไปในห้องมืด เธอเห็นร่างหนึ่งกำลังหลับตาพริ้มอย่างมีความสุข ลิเรียบินเข้ามาทางหน้าต่างเมื่อปลายเท้าสัมผัสพื้นโต๊ะเขียนหนังสือ เธอถือโอกาสยืนมองร่างของหญิงสาวที่ต้องแสงจันทร์อยู่อย่างเงียบๆ
คิ้วโค้งได้รูปงดงาม ขนตายาวเป็นแพสวย จมูกโด่งเรียวงาม ช่างรับกับริมฝีปากสีดอกกุหลาบนั่นเหลือเกิน สาวน้อยรู้สึกว่าเธอตรงหน้านี่ช่างสวยงามจับใจเหลือเกินยิ่งเวลาที่ร่างอรชรต้องกับแสงจันทร์
'มนุษย์ผู้หญิงสวยงาม บอบบางน่าทะนุถนอมเช่นนี้เอง ท่านพี่ถึงได้เลือกที่จะเป็นอินคิวบัส' ลิเรียเอื้อมมือเข้าไปสัมผัสเส้นผมที่นุ่มดุจแพรไหมของร่างบางอย่างเบามือ
"อือ" สาวสวยส่งครางในลำคอเมื่อสัมผัสได้ถึงความรู้สึกเบาสบายแต่จั๊กกะจี้เล็กน้อย
'หวาย น่ารักจริงๆเลย' เด็กสาวหัวใจพลันเต้นโครมคราม เธอยื่นหน้าเข้าไปใกล้กับสาวสวยที่นอนอมยิ้มอยู่เบื้องหน้า แต่ทว่าดวงตากลมโตที่ซ่อนอยู่ในเปลือกตาบางเมื่อครู่กลับเปิดขึ้นมาเสียก่อน
"อือ ใคร...น่ะ" ลีลืมตาขึ้นมามองใบหน้าตรงหน้า ก่อนที่จะสะดุ้งสุดตัวเมื่อสายตาปรับกับความมืดดีแล้ว "ว้ายยยย ผีหลอก"
"นี่ๆ เดี๋ยวเถอะ อย่าเรียกชั้นว่าเป็นพวกชั้นต่ำแบบนั้นนะ" ลิเรียทำหน้าบูดเธอก็ตกใจไม่ใช่น้อยแต่โกรธสรรพนามที่เธอคนนี้เรียกมามากกว่า
"@$@#%%" หญิงสาวที่ยังคงตกใจร้องพึมพัมไม่เป็นภาษา เธอตะกายหลังไปติดข้างฝาก่อนนะยกผ้าห่มขึ้นมากอดแน่น
"ชั้นชื่อลิเรีย....เธอฟังอยู่รึเปล่าเนี่ย" เด็กสาวที่มีปีกสีดำและเขาโค้งงอที่ขมับสองข้างแนะนำตัวด้วยท่าทางหยิ่งผย