เซซาเร่ View my profile

Recommend

ต่อไปจะลงนิยายที่นี่แล้วนะจ๊ะ ชมรมลับลับขจัดทอมเจ้าชู้
 
http://www.comeon-book.com/comeonv3/story.php?SID=8547 
 
ไปติดตามอ่านกันที่ลิงค์ได้เลยเน้อ 
 
แปะอีกเรื่อง ตำนานปีศาจความฝันซัคคัวบัส http://www.comeon-book.com/comeonv3/story.php?SID=14739
 
ท่ามกลางแสงแดดร้อนระอุ เพราะพระอาทิตย์ดวงกลมๆนั่นดันทะลึ่งมาอยู่ซะกลางหัวชาวบ้านแบบนี้ ก็เข้าใจนะว่าอยากให้พลังงานให้พืชผลิตคลอโรฟิลส์อะไรนั่นน่ะ แต่ช่วยรีบๆส่องแสงแล้วรีบๆหลบไปสักทีได้มะ มันร้อน!
คนร่างสูงที่มีเรือนผมสีทรายเมื่อมาอยู่กลางแดดแบบนี้แล้วสีทรายนั้นกระเดียดออกไปทางสีบอร์น ผิวที่ขาวกว่าสาวเอเชียทั่วไปตอนนี้เป็นสีแดง เพราะแสงแดดที่แผดเผา ร่างสีขาวชมพูออกแดงเปียกชื้นไปด้วยเม็ดเหงื่อที่ผุดพราวเมื่อเม็ดเหงื่อหยดล่าสุดไหลเข้าไปที่ดวงตาสีน้ำทะเล เจ้าตัวจึงตัดสินใจที่จะใช้ผ้าเช็ดตัวที่ฟาดบ่าอยู่ขึ้นมาซับ เรียวปากสีแดงที่คาบตะปูยาวสองสามตัวเม้มแน่นเมื่อเขาออกแรงตอกตะปูตัวแล้วตัวเล่า เพื่อยึดติดโครงสร้างไม้ขนาดใหญ่ให้แข็งแรงขึ้น
"พี่เอ๋ค่ะ ข้าวกล่องอยู่ตรงนี้นะคะ" สต๊าฟรุ่นน้องของคณะอื่นเดินแจกข้าวกล่องไปตามฐานต่างๆ กล่าวบอกคนที่อยู่บนฐานไม้สูงอย่างน้อยก็ 3 เมตรได้ล่ะ
เอ๋หันหน้ามาพยักหน้าตอบพอเป็นพิธีเพราะไม่อยากให้ตะปูร่วงลงไปที่พื้นเหมือนครั้งที่แล้ว เมื่อตอกตะปูตัวสุดท้ายที่เขาคาบไว้แล้วเสร็จลง เจ้าตัวถอนหายใจที่ภารกิจเสร็จสิ้นลงเสียที เขาค่อยๆก้าวลงจากบันไดไม้อย่างระมัดระวัง เมื่อขาทั้งคู่สัมผัสพื้นเจ้าตัวก็รู้สึกโล่งใจอย่างบอกไม่ถูก
"ไม่ว่าจะเมื่อไร ให้ขาสัมผัสพื้นแบบนี้ละดีที่สุดแล้ว ไหนดูซิข้าวกล่องมีอะไรกิน" เจ้าตัวพูดกับตัวเองอย่างอารมณ์ดีเหมือนกับที่เพื่อนๆชอบแซวว่าเขาเป็นคนขี้บ่นนั่นล่ะ 
กล่องพลาสติกสีขาวขุ่นที่ถูกเขียนด้วยปากกาเมจิคสีน้ำเงิน เป็นลายมือที่คุ้นตาของสตรีวัยกลางคน คนร่างสูงยิ้มออกมาบางๆ เพราะเขารู้ว่าอาหารฝีมือป้าสานั้นอร่อยไม่แพ้ใคร โดยเฉพาะเวลาที่คุณป้าใจดีทำของโปรดแบบนี้มาให้
น่องไก่ทอดกระเทียมที่ทอดจนเป็นสีเหลืองกรอบถูกวางไว้ข้างๆบล็อคโคลี่ผัดกุ้งแถมยังโปะไข่ดาวที่มีไข่แดงที่ยังไม่สุกสีแดงสวยอีกตะหาก ข้าวหอมมะลิสีขาวอวบดูนุ่มน่ากิน ทำให้คนที่เห็นแทบจะไม่อยากทำอะไรต่อไปแล้วนอกจากหยิบช้อนแล้วตักเข้าปาก
"รักป้าสาที่สุดเลยก๊าบบ ขอกินละนะก๊าบ" เอ๋พูดขอบคุณคนที่ทำอาหารกล่องรสเลิศนี้อย่างสุดซึ้งพร้อมกับตักคำแรกเข้าปาก รสผัดผักบล็อคโคลี่ผสมกับไข่แดงที่ถูกเจาะทำให้เจ้าตัวแทบน้ำตาซึมในความคิดถึงรสชาติ หรือว่าหลังเรียนจบเขาจะมาทำงานรีสอร์ตเจ้าซินซะเลยดีนะ จะได้กินอาหารฝีมือป้าสาไปตลอด
ขณะที่กำลังตักคำที่สองเข้าปาก นัยน์ตาสีท้องทะเลมองไปด้านหน้าเมื่อเขาได้ยินเสียงแปลกๆเหมือนเสียงฝีเท้าของสัตว์หรืออะไรสักอย่างที่มาเร็วและแรง
ฝุ่นที่ตลบอบอวลสูงขึ้นไปในอากาศบ่งบอกว่า สิ่งนั้นกำลังมาทางนี้
ข้าวคำที่สามถูกตักเข้าปากในขณะที่เจ้าตัวกำลังชั่งใจว่าจะ เดินไปนั่งกินดีๆใต้ต้นไม้ดีหรือไม่ เพราะฝุ่นที่เห็นไกลๆนั้นมันอาจจะลงใส่กล่องข้าวแสนรสเลิศ
ร่างของเด็กผู้หญิงในชุดที่ดูคุ้นตา ปรากฎลางๆ แต่ก็ยังไม่แน่ใจนักเพราะร่างนั้นก้มหน้าลงต่ำเหมือนกำลังจะวิ่งมาชนใครสักคนให้กระเด็นออกนอกโลก สิ่งนี้ทำให้เขาสนใจและอยากจะรู้ว่ามันกำลังจะเกิดอะไรขึ้นต่อไป
ร่างนั้นยังคงตรงมาทางเขา โดยที่ไม่คิดจะเลี้ยวหลบหรือเปลี่ยนทิศทางแต่อย่างใด ซึ่งนั่นก็ทำให้กล่องข้าวสีขุ่นถูกปิดลงอย่างรวดเร็ว โชคดีเหลือเกินที่เขาตัดสินใจทำมันลงไปเพราะเมื่อกล่องถูกปิดลงและรัดยางแน่นตามเดิมแล้ว
ยัยตัวแสบนั่นก็พุ่งเข้ามาชนเขาอย่างจังพอดี......
แผ่นหลังที่ชื้นเหงื่อได้ต้นไม้ใหญ่รองรับการกระเด็นจากการถูกกระโจนเข้าใส่แบบไม่ทันตั้งตัวแบบพอดิบพอดี มือเรียวในแขนข้างหนึ่งยังคงจับกล่องข้าวไว้แน่นด้วยความตั้งใจ  แต่แขนอีกข้างโอบร่างเล็กที่วิ่งมาชนเขาแบบไม่ตั้งใจ
"......อูย ไม่มีอะไรจะเล่นแล้วรึไงยัยบ้าเอ้ย" เสียงครางลอยออกมาหลังจากการปะทะอย่างรุนแรงดังขึ้นมาเพราะความจุกและแรงกระแทกกับต้นไม้ที่แผ่นหลังได้รับ แต่นั่นก็ไม่เท่ากับสิ่งที่ยัยนิสัยประหลาดคนนี้ทำหรอก!!
ไม่มีเสียงฝีปากจัดจ้าน หรือน้ำเสียงหยิ่งยะโสอวดดีเหมือนเคย ร่างในอ้อมแขนของเขายังคงสั่นระริก มีเสียงสะอื้นเล็กๆดังออกมาเบาๆ และแขนเล็กทั้งสองข้างก็เริ่มกอดเอวของเขาไว้แน่น 
"อ้าวเฮ้ย เป็นอะไร อุ๊ฟ.... อย่ารัดแน่น ข้าวจะกระเด็น!!"  คนที่ถูกกอดแน่นพูดออกมาอย่างตกใจในการกระทำและแรงมหาศาล เขารู้สึกเหมือนโดนท่า bear hug ในเวทีมวยปล้ำอย่างไรอย่างนั้น
ไม่มีเสียงตอบใดๆจากเด็กสาวนอกจากเสียงร้องไห้ที่ดังออกมาเบาๆ คนร่างสูงกรอกตาไปมา เพราะไม่รู้ว่าจะปลอบใจยัยนี่ดี หรือจะกินข้าวต่อดี เพราะนี่ก็ใกล้เวลานัดแล้วด้วย 
"โอเค เชิญตามสบาย ชั้นกินข้าวก่อนละหิว" ในที่สุดอาหารรสบรรเจิดของป้าสาก็ชนะ เอ๋เปิดกล่องข้าวขึ้นมา พร้อมกับไก่ทอดในมือก่อนที่จะกัดเข้าไปเคี้ยวในปาก โดยที่ยังมีเด็กสาวซบอกร้องไห้อยู่แบบนั้น
ใครมาเห็นภาพนี้คงจะแปลกใจน่าดูเชียวละ 
ภายใต้ร่มเงาของต้นไม้ใหญ่กลางแดดร้อนในวันที่ฟ้าเปิด มีหญิงสาวคู่หนึ่งกำลังทำกิจกรรมที่ขัดกันอย่างสิ้นเชิง เด็กสาวร่างเล็กที่ดูเหมือนกำลังโศกเศร้ากำลังร้องไห้ซบน้ำตาลงบนหน้าอกของผู้หญิงอีกคน ในขณะที่ผู้หญิงอีกคนกำลังกัดไก่ทอดสลับกับตักข้าวเข้าปากเคี้ยวอย่างเอาเป็นเอาตาย.....
............................................................................................................................................................................................
การวิ่งอย่างสุดแรงนี้เป็นสิ่งสุดท้ายจริงๆที่เธออยากทำ โดยเฉพาะในวันที่พระอาทิตย์อยู่กลางท้องฟ้าในเวลาเที่ยงวัน ต้นว่านยืนหอบหายใจแรง ใบหน้าสีชมพูเปลี่ยนเป็นสีแดงกล่ำชื้นไปด้วยเหงื่อที่ผุดพราว ความเหนื่อยอ่อนและความร้อนทั้งจากภายนอกและภายในร่างกายทำให้หล่อนอยากจะเป็นลมไปซะจริงๆเลยตอนนี้
หล่อนทิ้งตัวเองลงไปนั่งยองๆกับพื้น อย่างคนที่ไม่อภัยให้ตัวเองและกำลังสิ้นหวังเพราะตอนนี้เธอได้ทำในสิ่งที่ผิดพลาดที่สุดในชีวิต...เธอทำให้น้องที่เธอรักที่สุดต้องเสียใจในการกระทำของเธอเสียแล้ว
ไอแดดนั้นร้อนระอุ อุณหภูมิในเวลานี้ทำให้ภาพที่สายตามองออกไปเริ่มพร่าเลือน มันเป็นเพราะอุณหภูมิที่แตกต่างของท้องฟ้ากับผืนดิน หรือที่มันมัวเพราะหยดน้ำที่คลอนัยน์ตาเธอกันแน่
แสงแดดร้อนจ้าที่อาบตัวนั้นเธอเริ่มหายไป พร้อมกับความรู้สึกที่เริ่มเย็นจากร่มเงา ต้นว่านมองพื้นที่มีเงาสีดำเข้ามาครอบคลุมรอบๆตัวเธอ หล่อนจึงเงยหน้ากลับไปมอง
ร่มคันใหญ่ถูกกางโดยผู้หญิงในชุดสีดำ นี่เองสินะที่มาของร่มเงา ต้นว่านหันหน้ากลับไปตามเดิม เธอไม่อยากเห็นหน้าของต้นเหตุของเรื่องไปมากกว่านี้
"....เมื่อกี้เอ๋โทรมาบอกว่าจูนอยู่กับมัน มันฝากบอกว่าไม่ต้องเป็นห่วงจะช่วยดูแลให้" ร่างสีดำเลื่อนปลายนิ้วเพื่อปิดมือถือเครื่องสีดำเงาก่อนที่จะเก็บใส่ไว้ที่กระเป๋ากางเกงยีนส์เหมือนเดิม "....ไปกันได้แล้ว บ่ายโมงครึ่งแล้วตอนนี้"
"...อือ"  หญิงสาวปาดหยดน้ำในตาของตัวเองออก พร้อมกับลุกขึ้นยืน เธอออกเดินนำไปโดยที่ไม่หันกลับมามองคนที่มาส่งข่าวให้แม้แต่น้อย
ร่างสูงลอบถอนหายใจเบาๆ แต่ก็เดินตามกางร่มให้อีกคนแต่โดยดี 
....
.......
............
เมื่อถึงเวลาบ่ายโมงครึ่งกลุ่มนักศึกษาที่มาเข้าค่ายก็เริ่มทยอยเข้ามารวมตัวกันตามคณะของตนเอง แต่ก็มีบ้างที่แอบไปปะปนในค